Falende faalangst

Meerdere gesprekken en afspraken waren er al aan te pas gekomen. Gesprekken met de manager. Met HRM erbij. Er waren meermalen afspraken op papier gezet. Tevergeefs, het was Gerard nog niet gelukt om de examens te doen. Of de voorbereidende stukken te mailen. Of zelfs maar een concrete datum voor de examens te plannen.

Ik had alles gelezen over de pogingen en gesprekken van de afgelopen twee jaar. Als voorbereiding op het gesprek met Gerard besloot ik om alles wat ik al wist over de situatie even los te laten en open en nieuwsgierig het gesprek in te gaan.

Gerard zat tegenover me. Zenuwachtig, gesloten houding. Hij gaf me de indruk dat hij zich schrap zette voor wat ging komen.

“Nou Gerard, we zitten hier om de situatie van je examens te bespreken” begon ik. “Ik heb een aantal dingen gelezen en gehoord. En waar ik nu met name nieuwsgierig naar ben is: wat is jouw verhaal?”

Even was het stil. Hij keek me aan en nam me mee in de afgelopen twee jaar, de moeite die hij had met de examens en de gesprekken die waren gevoerd. Daarbij gaf hij aan dat een paar dingen bij hem mis waren gegaan, en ook aan de kant van de werkgever.

Ik luisterde en liet stiltes vallen. Moedigde Gerard soms aan om verder te vertellen. Toen hij vertelde over de voorbereidingen van de examens gebruikte hij termen als ‘de hobbel werd steeds groter, werd een berg’ en ‘als ik dacht aan de examens dan werd alles zwart om me heen’. Dit gaf me meer inzicht in zijn binnenwereld en was prima materiaal om later mee te werken.

Gerard volgde drie coaching sessies op zijn faalangst bij een destination coach. Daarna voelde Gerard nog maar heel weinig vervelende gevoelens als hij dacht aan het doen van examens. Gerard plande de examens en leverde het voorbereidende werk in.

Bijzonder genoeg was Gerard nog heel zenuwachtig in de aanloop naar de examens. We spraken af dat hij in ieder geval zou komen opdagen op de examens, alleen dat zou al succesvol zijn. Gerard kwam inderdaad opdagen voor het eerste examen, waar hij het meest tegenop zag. Het examen verliep bijna moeiteloos. Met deze succes ervaring ging Gerard een paar dagen later het tweede examen doen. Dat verliep ook vrijwel moeiteloos en hij kreeg zelfs een compliment van de persoon die het examen afnam. Er was geen spoor te bekennen van spanning of zenuwen bij Gerard.

Gerard slaagde in één keer voor beide examens. Toen hij terugdacht aan de coaching sessies kwam Gerard tot de conclusie dat de sessies met name waren gericht op spanningen rondom het doen van het examen, er was weinig aandacht besteed aan de periode voorafgaand aan de examens. Had Gerard daar met zijn coach wel aandacht aan besteed, dan had hij daar veel minder zenuwen voor gehad, zo gaf Gerard aan.

Enkele weken na de examens sprak ik een collega. “Ik weet niet wat er is gebeurd”, zei ze, “maar er is iets anders bij Gerard. Hij reageert sneller op mails dan vroeger en lijkt veel steviger in zijn vel te zitten.”

Een destination coach is als een taxi chauffeur. Als je aangeeft waar je heen wilt gaan dan heeft een destination coach alles in huis om je daar snel, veilig en prettig naartoe te brengen. Voor Gerard was dat het afronden van zijn examens.